Ţar sem ég stend međ eftirlćtiskutann í hönd mér og sneiđi niđur stinnan, dökkrauđan hjartavöđvann er ekki svo erfitt ađ sjá hvađ stjúpmóđur Mjallhvítar gekk til međ ţeim gjörđum sínum ađ éta úr henni hjartađ.